Kiedy siać trawę

Dwa okna siewu: co mówią polskie uczelnie

Franciszek Gospodarczyk i Anna Popów-Nowicka z Instytutu Architektury Krajobrazu Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu polecają dwa terminy siewu trawnika:

- wiosną, od połowy kwietnia do połowy maja. Ten termin uważają za bezpieczniejszy, - pod koniec lata, od połowy sierpnia do połowy września. Ten termin według nich może być ryzykowny.

W. Harkot i M. Powroźnik z Katedry Łąkarstwa i Kształtowania Krajobrazu Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie piszą, że za najlepsze terminy zakładania trawników uważa się wiosnę, od końca kwietnia do pierwszej połowy maja, oraz późne lato, od końca sierpnia do pierwszej połowy września. Dodają, że w praktyce trawniki zakłada się przez cały sezon, czasem nawet późną jesienią, tuż przed zamarznięciem gleby.

Oba źródła wskazują więc te same dwa okna. Różnią się o kilka dni na brzegach i oceną, które jest pewniejsze.

Co pokazało doświadczenie z Lublina

W doświadczeniu Harkot i Powroźnik wysiewano życicę trwałą, gatunek powszechnie używany na trawniki, w sześciu terminach: 10 maja, 23 sierpnia, 10 września, 10 października, 10 listopada i 7 grudnia. Na każdy metr kwadratowy szło 20 g nasion. Zbadano 12 odmian gazonowych, w tym 9 polskich.

Wyniki w skrócie:

Autorzy zwracają też uwagę na suszę. W ich doświadczeniu siewy sierpniowe w 2006 i 2007 roku trafiły na okresy suszy w czasie kiełkowania. Cytują też wcześniejsze badania, według których wysoka temperatura i mało deszczu w pierwszej i drugiej dekadzie maja spowolniły wschody i uczyniły je nierównymi.

Wiosna czy koniec lata: gdy źródła się różnią

UP Wrocław uważa wiosnę za bezpieczniejszą, a siew pod koniec lata za ryzykowny. Autorzy nie rozpisują powodów, ale podkreślają, że o kiełkowaniu decydują opady i temperatura gleby.

UP Lublin w swoim doświadczeniu uzyskał podobną obsadę z siewu majowego, sierpniowego i wrześniowego. Za to w obu terminach zdarzały się kłopoty z suszą: w sierpniu w ich własnych latach badań, w maju w pracy, którą cytują.

Adam Gawryluk z UP Lublin porównał siew wiosenny z późnojesiennym na skarpie przy drodze S17. Siew późnojesienny dał najkrótsze korzenie i najniższe siewki.

Wniosek: oba okna są dobre, a według obu uczelni o wyniku często decyduje pogoda po siewie, zwłaszcza deszcz. Siewu w październiku i później lepiej unikać, bo w badaniach z Lublina dawał najsłabsze wyniki.

Ile nasion na metr kwadratowy

Gospodarczyk i Popów-Nowicka piszą, że najprostszy i najtańszy sposób to wysiew odpowiedniej mieszanki, zgodnie ze wskazówkami na opakowaniu. Zwykle 1 kg nasion wystarcza na 30–40 m², czyli około 25–33 g na metr kwadratowy. W doświadczeniu z Lublina wysiewano 20 g na m² samej życicy trwałej.

Mieszanki podane przez UP Wrocław:

Gawryluk zauważył, że życica trwała miała najdłuższe korzenie i najwyższe siewki w obu terminach siewu, a wiechlina łąkowa najkrótsze korzenie i najniższe siewki.

Przygotowanie gleby

Według UP Wrocław trzy czwarte sukcesu w uprawie trawnika to staranne przygotowanie gleby. Najważniejsza jest wierzchnia warstwa gleby o grubości 15–20 cm. Powierzchnia przed siewem ma być gładka i równa.

Autorzy ostrzegają, że wysiew w niesprzyjających warunkach powoduje nierównomierne i przedłużone wschody, naraża część skiełkowanych nasion na zasuszenie i ułatwia wyjadanie nasion przez ptaki.

Źródła, które otworzyliśmy, nie podają głębokości siewu ani tego, czy wałować glebę po siewie. Nie mamy też polskiego źródła z minimalną temperaturą gleby do kiełkowania trawy.

Pierwsze koszenie i podlewanie

UP Wrocław podaje ogólną zasadę koszenia: nie ścinaj jednorazowo więcej niż 1/3–1/2 rośliny. Trawnik przydomowy utrzymywany na wysokości 4–5 cm kosi się co 7 dni.

W czasie suszy ci sami autorzy radzą podlewać trawnik codziennie, dając 2–3 litry wody na metr kwadratowy.

Jeśli trawnik już masz, ale jest przerzedzony lub zamszony, nie musisz siać go od nowa. Jak go wertykulować, napowietrzać i dosiewać, przeczytasz w artykule odnawianie trawnika.