Cięcie śliw

Kiedy ciąć śliwy: druga połowa zimy

Instytut Ogrodnictwa w metodyce integrowanej ochrony śliwy podaje, że optymalny czas na cięcie to okres spoczynku zimowego, do chwili ruszenia wegetacji. Najbardziej odpowiednia jest druga połowa zimy, od końca stycznia. Materiały dla producentów porównują cięcie w pierwszej połowie zimy z cięciem od końca stycznia do końca marca i to drugie uznają za bezpieczniejsze.

Cięcie w pierwszej połowie zimy jest według instytutu bardziej ryzykowne. Zbyt wczesne cięcie może zwiększyć wrażliwość drzew na mróz, a przez to sprzyjać chorobom, głównie kory i drewna.

Cięcie zimowe ma być coroczne i umiarkowane. Metodyka integrowanej produkcji śliwek dodaje, żeby ciąć w dni słoneczne i bezdeszczowe, bo to ogranicza ryzyko chorób.

Regiony Polski. Nasze źródła nie podają osobnych terminów dla różnych części kraju. Opisują termin warunkami: druga połowa zimy i spoczynek drzewa, przed ruszeniem wegetacji.

Śliwa a wiśnia i czereśnia: inny termin

Śliwa to drzewo pestkowe, jak wiśnia i czereśnia, ale nie przenoś na nią ich terminów. Dla śliwy Instytut Ogrodnictwa wskazuje drugą połowę zimy, a cięcie letnie tylko jako uzupełnienie.

Wiśnie i czereśnie tnie się w innym terminie. Opisujemy go w artykułach Cięcie wiśni i Cięcie czereśni.

Cięcie po posadzeniu

Drzewka przycina się wiosną, niezależnie od tego, czy posadziłeś je jesienią, czy wiosną. Materiały Instytutu Ogrodnictwa dla doradców wyjaśniają, że przy wykopywaniu ze szkółki około 2/3 korzeni zostaje w ziemi, a cięcie przywraca równowagę.

Jak mocno ciąć, zależy od gleby:

Metodyka integrowanej produkcji śliwek podaje inne liczby dla sadów gęsto sadzonych. Jeśli przewodnik jest wyższy niż 80 cm, skraca się go o około ¼ do ⅓. Pędy boczne skraca się tylko raz, zaraz po posadzeniu, i tylko te dłuższe niż 40 cm. Więcej o sadzeniu przeczytasz w artykule Kiedy sadzić śliwy.

Formowanie młodej śliwy

Metodyka integrowanej produkcji śliwek opisuje koronę w kształcie stożka: z prostym, pionowym przewodnikiem i słabszymi, poziomymi gałęziami, przy czym dolne są dłuższe od górnych. Przez około trzy lata nie skraca się przewodnika, żeby korona uformowała się sama. W czerwcu zostawia się pierwszy pęd na szczycie jako przedłużenie przewodnika, a 2–3 kolejne silne, pionowe pędy, które z nim konkurują, usuwa się albo przypina.

Instytut Ogrodnictwa przypomina, że korona ma być mocna, a kąty odgałęzień szerokie. Wzrost reguluje się także, odginając pędy do poziomu.

Nie tnij młodej śliwy mocno. Instytut pisze, że silne cięcie, zwłaszcza ze skracaniem pędów, pobudza bujny wzrost. U młodych drzew, w pierwszych 2–3 latach w sadzie, to niekorzystne, bo opóźnia pełne owocowanie.

Coroczne cięcie owocującej śliwy

Silniejsze cięcie Instytut Ogrodnictwa dopuszcza dopiero na drzewach owocujących co najmniej 5 lat. Materiały dla doradców wiążą dobrą jakość owoców z cięciem ze skracaniem pędów. Instytut dodaje, że śliwy nie mają wyraźnej skłonności do drobnienia owoców.

Metodyka integrowanej produkcji śliwek opisuje dla gęsto sadzonych sadów cięcie odnawiające. Od wiosny czwartego roku co roku usuwa się 3–4 najstarsze gałęzie, zostawiając czop długości od kilku do kilkunastu centymetrów. Z czopa wyrastają nowe pędy. Dodatkowo prześwietla się drobne gałązki i przyrosty, żeby do korony docierało światło i powietrze, a w wierzchołku drzewa usuwa się wilki. Drzewa utrzymuje się na wysokości około 2,5 m.

Cięcie letnie: tylko wilki

Instytut Ogrodnictwa traktuje cięcie letnie jako zabieg uzupełniający, robiony tylko w razie potrzeby, w drugiej połowie lata. Służy do kontroli wielkości i kształtu korony, zwłaszcza gdy drzewo rośnie zbyt silnie. Usuwa się wtedy zbyt silne pędy, czyli wilki.

Instytut nie podaje miesięcy. Na kalendarzu zaznaczyliśmy okres od połowy lipca do końca sierpnia. To nasze odczytanie „drugiej połowy lata”, a nie data ze źródła. Kieruj się tym, jak silnie rośnie drzewo.

Srebrzystość, rak bakteryjny i brunatna zgnilizna

Cięcie to również zabieg ochronny. Instytut Ogrodnictwa każe wycinać pędy porażone przez różne patogeny, koniecznie usuwać je z sadu i niszczyć.

Srebrzystość liści. Drzewa chore tnij osobno, a narzędzia dezynfekuj. Koronę formuj tak, żeby gałęzie się nie rozłamywały i nie powstawały rany. Drzewa silnie porażone, z owocnikami grzyba, usuń. Rany po wycięciu większych gałęzi zabezpieczaj preparatami zarejestrowanymi w Polsce, zgodnie z etykietą.

Rak bakteryjny. Materiały dla doradców radzą po zbiorze usuwać porażone pędy, gałęzie, a nawet całe drzewa, a świeże rany od razu zabezpieczać.

Brunatna zgnilizna. Wycinaj porażone pędy i zbieraj zaschnięte owoce, czyli mumie, z drzewa i z ziemi.

Leukostomoza. Instytut zaleca chronić drzewa przed uszkodzeniami mrozowymi, oparzeniami słonecznymi i szkodnikami, zabezpieczać rany po cięciu i wycinać porażone pędy.

Szarka. Drzewa porażone szarką trzeba koniecznie usunąć z sadu i zniszczyć.

Gdy źródła się różnią

Cięcie po posadzeniu. Materiały Instytutu Ogrodnictwa dla ochrony śliwy radzą przy żyznej glebie skracać pędy o połowę lub o jedną trzecią, a nierozgałęzione okulanty zostawić bez cięcia. Metodyka integrowanej produkcji śliwek z 2014 r., pisana dla sadów gęsto sadzonych, każe skrócić przewodnik wyższy niż 80 cm o około ¼ do ⅓, a pędy boczne skracać tylko wtedy, gdy są dłuższe niż 40 cm.

Termin. Metodyka integrowanej produkcji śliwek nie podaje miesięcy cięcia, tylko warunek: dni słoneczne i bezdeszczowe. Miesiące, od końca stycznia do końca marca, pochodzą z metodyki integrowanej ochrony.