Choroby grochu

Najczęstsze choroby grochu

Groch choruje głównie przez grzyby, które przenoszą się z nasionami albo zimują w resztkach roślin. Metodyka integrowanej ochrony grochu Instytutu Ogrodnictwa opisuje askochytozę, fuzaryjne więdnięcie, mączniaka rzekomego, mączniaka prawdziwego, szarą pleśń, zgniliznę twardzikową i rdzę. Rdzy grochu w Polsce nie obserwuje się często.

Dla prawie wszystkich chorób rady są podobne: zdrowe nasiona, kilkuletnia przerwa w uprawie, usuwanie i głębokie przekopanie resztek roślin oraz odporne odmiany. Metodyka integrowanej produkcji dodaje, że nie warto przenawożać grochu azotem, bo rośliny stają się delikatniejsze.

Ważny jest też termin siewu. Według metodyki integrowanej produkcji groch siej pod koniec marca lub na początku kwietnia, nie później niż w drugiej dekadzie kwietnia. Bardzo wczesny siew w zimną glebę wydłuża jednak wschody i może sprzyjać zgorzelom siewek. Więcej przeczytasz na stronie kiedy siać groch.

Mączniak prawdziwy i rzekomy: dwie różne choroby

Mączniak prawdziwy to biały, mączysty nalot na liściach. Porażone liście zamierają, a strąki brązowieją i pękają. Metodyka integrowanej produkcji podaje, że objawy pojawiają się zwykle w drugiej połowie lata, przy niskiej wilgotności powietrza i wysokiej temperaturze. Grzyb zimuje na resztkach roślin, więc po zbiorze je przekop.

Mączniak rzekomy wygląda inaczej. Na górnej stronie liści są nieregularne, żółte, potem brązowe plamy, a od spodu fioletowy, puszysty nalot. Lubi odwrotną pogodę niż mączniak prawdziwy: chłodną i wilgotną, od wiosny do początku lata.

Jeśli więc w czerwcu po deszczach widzisz fioletowy nalot od spodu liści, to raczej mączniak rzekomy. Biały nalot na wierzchu liści w suchy, ciepły sierpień to mączniak prawdziwy.

Askochytoza i fuzaryjne więdnięcie

Askochytoza daje ciemne plamy i smugi na łodygach, liściach i strąkach. Metodyka integrowanej produkcji opisuje je jako nieregularne brązowe plamy z jasnym środkiem i ciemną obwódką. Choroba przenosi się z nasionami, a sprzyja jej długa deszczowa pogoda. Dlatego tak ważne są zdrowe nasiona.

Fuzaryjne więdnięcie to choroba, przy której rośliny więdną placami, od dołu, a korzenie i podstawa łodygi czernieją. Najsilniejsze objawy widać w trzeciej dekadzie czerwca i stąd jej druga nazwa: choroba świętojańska. Sprzyjają jej upał w czasie kwitnienia i długa susza. Grzyby przeżywają w glebie, więc unikaj ciężkich, podmokłych gleb i nie siej grochu co roku w tym samym miejscu.

Zgnilizna twardzikowa i szara pleśń w mokre lata

Zgnilizna twardzikowa daje na pędach białe lub szarobiałe plamy, a potem watowatą grzybnię z czarnymi sklerocjami. Rozwija się w 15–25 °C przy dużej wilgotności. Sklerocja przeżywają w glebie i resztkach roślin. Metodyka podaje, że głęboka jesienna orka pomaga, bo zakopane sklerocja giną przez zimę.

Szara pleśń pokrywa szarym nalotem kwiaty, strąki i inne części roślin. Lubi chłód, 10–18 °C, dużą wilgotność i słabe światło. Pomaga siew w dobrym terminie i odpowiednia gęstość roślin.

Pachówka i strąkowiec: robaczywy groch

Jeśli w strąkach znajdujesz gąsienice, odchody i przędzę, to pachówka strąkóweczka. Motyle latają od końca maja do początku czerwca, a samice składają jaja na liściach, łodygach i strąkach. Gąsienice wgryzają się do strąków i wyjadają nasiona. Ciepłe, suche lata sprzyjają szkodom. Gąsienice zimują w glebie, więc po zbiorze przekop zagon.

Najprostsza obrona to wczesny siew i wczesne odmiany. Zbieraj i niszcz uszkodzone strąki.

Strąkowiec grochowy to chrząszcz, którego larwa żyje wewnątrz nasienia. Uszkodzone nasiona mają mały otwór. Strąkowiec zimuje w przechowywanych nasionach i wiosną wylatuje na zagon. Metodyka integrowanej produkcji radzi więc siać tylko czyste nasiona i przeglądać nasiona w przechowalni.

Mszyca grochowa, oprzędziki i paciornica

Mszyca grochowa zimuje na koniczynie i lucernie. Pod koniec maja i na początku czerwca uskrzydlone mszyce przelatują na groch i szybko tworzą kolonie. Liście się zwijają i kędzierzawią. Metodyka podaje próg: 5 mszyc na roślinę do wysokości 15 cm. Nie siej grochu obok wieloletnich bobowatych.

Oprzędziki wygryzają półkoliste wycięcia na brzegach liści już w kwietniu. Najbardziej narażone są siewki do fazy 6 liści w suchą pogodę. Wczesny siew sprawia, że rośliny mają kilka liści, zanim przylecą chrząszcze. Możesz też przykryć rzędy agrowłókniną zaraz po siewie.

Paciornica grochowianka to drobna muchówka. Jej larwy sprawiają, że pąki i kwiaty nabrzmiewają, zasychają i opadają. Metodyka integrowanej produkcji radzi wczesny siew, wcześnie kwitnące odmiany i co najmniej 400 m odstępu od zeszłorocznego grochu.